Drie-eenheid.

Voorwaar, een complex begrip dat veel verwarring schept omdat wij geprogrammeerd zijn die eenheid buiten ons Zelf te zoeken. Die programmering zorgde er voor dat we bleven zoeken.
De Roomse doctrine dwong ons te geloven in de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Je ziet dat het vrouwelijke principe met het afwaswater in de goot is verdwenen, terwijl de eerwaarde vaders in lange rokken lopen…

In tal van oude religies kende men God de Vader, de Moeder en het Kind. De mensheid stelde zich het goddelijke als Moeder en Kind voor. Later komt het mannelijke erbij. Daarna brak er een tijd aan dat de Moeder op de achtergrond, en in vergetelheid raakte. Haar beeltenissen werden verboden. In westerse religies is zij sindsdien opvallend afwezig, terwijl zij in het Jodendom en de Gnosis wel degelijk is gekend. Maar zij raakte zoek en verdween uit ons bewustzijn. In het Hier & Nu keert zij terug en luidt weer een tijdperk van Geest en Bewustzijn in. De kunst is om Bewust te Zijn van onze ware bestemming en ons Goddelijke Erfrecht!

De Uitnodiging.
Van een dierbare engel kreeg ik eens een boek voor mijn verjaardag waarin de auteur een prachtige Drie-eenheid beschrijft. Dat was in ‘De Uitnodiging’ van W. Paul Young. In dat boek is God een grote stralende zwarte vrouw, de Zoon ziet eruit als iemand uit het Midden Oosten. Hij gaat gekleed als een bouwvakker, compleet met gereedschapsgordel en, hoe kan het ook anders, met zaagsel op zijn jeans!

De Heilige Geest wordt in dit boek wel heel bijzonder beschreven; een kleine Aziatische vrouw die soms fysiek aanwezig is, en vaak etherisch, net zoals je van een Geest mag verwachten. De hoofdpersoon kan aanvankelijk niet uit zijn programmering stappen; hoe is het mogelijk dat deze Drie-eenheid uit twee vrouwen en een man bestaat, en geen van hen is blank. Hij vraagt zich ineens af waarom hij ervan was uitgegaan dat God blank zou zijn.

De Wens.
De wens is de vader van de gedachte. Heb je er wel eens bij stil gestaan wat dat inhoudt? Je gelooft iets omdat je wilt dat het zo is. In Avatar kringen zeggen we hetzelfde: “Wat je gelooft, is waar, maar wat zou je willen geloven?” Laten we als voorbeeld de kinderwens nemen. Een kind is een gezamenlijke creatie van een man en een vrouw, maar wie is de ware schepper van de fysieke manifestatie van de wens? Juist! De vader is de denkende macht, de moeder is de Scheppende Kracht. Waarom bidden we dan alleen tot ‘Onze Vader’? Het is een geprogrammeerde gewoonte. Een projectie om verdeeldheid te scheppen, net zoals het belachelijke concept dat vrouwen het zwakke geslacht vertegenwoordigen.

In dit simpele voorbeeld zien we dat de oude religies nog redelijk wijs waren in hun perceptie van een Drie-eenheid die uit vader, moeder en kind was gecomponeerd. Sinds de haan op de kerktoren is beland zijn we door de geestelijkheid verraden. Jawel, een zwaar woord, maar de haan kraaide immers drie keer om het Christusbewustzijn te verloochenen! Is het christendom dan gebaseerd op die drie leugens? Petrus was immers voor katholieken de eerste paus en voor orthodoxen de eerste patriarch, kerkvader.

Een dierbare engel vroeg me eens of ik wist waarom er een haan boven op de kerk staat. Voordat ik een complex antwoord kon geven zei ze: “Anders komt er geen kip in de kerk.” We hebben er smakelijk om gelachen. Daarna gaf ik haar alsnog mijn antwoord op de vraag waarom de haan kraait op elke kerktoren.

De Haan.
In de tuin van het Vaticaan staat een tempel die gewijd is aan Cybele, de Magna Mater of Moedergodin. Jawel, in het bolwerk van patriarchale dominantie staat, weliswaar diep verscholen en in vergetelheid geraakt, een godin in het oude Phrygiagum ook wel het Huisje van Pius IV genoemd. Cybele was een van oorsprong Frygische godin, die door de Romeinen vereenzelvigd werd met de Griekse Rhea, was de Moedergodin of Grote Moeder, en ze werd vereerd als vruchtbaarheidsgodin. Als vruchtbaarheidsgodin!

Zoals bij alle goden en godinnen doen er over haar vele, soms tegenstrijdige, verhalen de ronde. Zo zou Cybele de moeder en minnares zijn van Attis. Als ze op een dag zijn liefde niet meer beantwoord, castreert hij zichzelf en bloedt dood. Nu komt het; Galli waren priesters van Cybele die als transgenders door het leven gingen. In het Oude Rome was ‘Galli’ in het Latijn het meervoud van ‘Gallus’ wat ‘Haan’ betekent.

Het is opmerkelijk dat ‘Haan’ met ‘Rooster’ wordt vertaald in Amerika en als ‘Cock’ in Engeland. Maar het woord ‘cock’ in het Engels wordt ook gebruikt voor het mannelijk lid, de penis, de lul. Het wordt nog opmerkelijker als je het St. Pieterplein van bovenaf bekijkt en er een castreertang in herkent! Het christendom, met 2,1 miljard volgers de grootste religie op Aarde, is gebaseerd op geestelijk gecastreerde priesters. Op Internet las ik eens dat kardinalen en priesters dagelijks medicijnen innemen om hun erectie en zaadlozing tegen te gaan. Wat een onheilige drie-eenheid; medicijnen tegen erectie en zaadlozing.

Carnaval.
Volgens Wikipedia is Carnaval van oorsprong een rooms-katholiek volksfeest, dat mogelijk ook heidense wortels heeft en gevierd wordt in de drie dagen voorafgaand aan Aswoensdag. Volgens mijn dagbewustzijn is het woord carnaval terug te leiden tot de Val in het Vlees. Dat is de verdrijving uit het paradijs na het eten van de boom van Kennis van Goed & Kwaad.

Als we kijken naar de etymologie van het woord Carnaval zien we dat het woord is ontstaan uit Carne en Levare, wat vertaald kan worden met ‘het wegnemen van vlees’. Wat deden de eerste mensen om hun naaktheid te verbergen? Ze namen voor God hun vlees weg! Ze bedekten hun vlees met vijgenbladeren, en is het eerste carnavalsmasker ontstaan… Voor de goede orde wil ik benadrukken dat ik niet geloof in de Zondeval. Als Yeshua, zoals de kerk ons op de mouw spelt, voor onze zonden gestorven zou zijn, is er geen noodzaak tot biechten. Net zo goed als de kerk leugens verspreid, mag ik alles wat krom is recht schrijven!

Omdat wij allergisch zijn voor dit rooms-katholieke volksfeest gingen we naar Zoetermeer om te leren werken met het lichaamsbewustzijn. Het dagbewustzijn, het lichaamsbewustzijn en het Hoger Zelf vormen voor mij ook een Drie/eenheid. Het dagbewustzijn is ons verstand, het rationele, mannelijke denken. Het Hoger Zelf is de vertegenwoordiger of afgezant van het Christusbewustzijn dat ons ontnomen is door de Roomse doctrine.

Kippenvel.
Om je een idee te geven hoe het lichaamsbewustzijn werkt, attendeer ik je op de kippenvel momenten in je leven. Bij wijze van proef zocht ik naar een ervaring die in mijn cellulaire geheugen ligt opgeslagen. Na diep graven in dat cellulaire geheugen speelde ik de Leichte Kavallerie, Overture van Franz von Suppe. Ik zat minutenlang onder kippenvel, zelfs nadat de muziek was afgelopen. Hoe komt dat? Omdat een aspect van mijn Wezen een ervaring had opgeslagen uit 1854 tijdens de Krimoorlog. De Aanval van de Lichte Brigade, slechts gewapend met lans en sabel tegen 25.000 Russische soldaten en 78 kanonnen mislukte volledig, en er sneuvelden tweehonderd cavaleristen.

Uit de ervaring van sergeant Mitchell: "We waren nu blootgesteld aan het vuur uit alle batterijen, van voren, van links, van rechts. Juist op dat moment raakte een granaat mijn paard, waardoor de schouder en een deel van de borst van het paard werd weggeslagen."

Lichaamsbewustzijn.
Dergelijke herinneringen liggen diep weggeborgen in elke cel van ons fysieke lichaam en in elke molecuul van ons DNA. Het lichaamsbewustzijn is als het ware een archief van alle ervaringen die je ooit in enige belichaming in enige tijd/ruimte hebt opgedaan. Het is je persoonlijke Akasha. Dat archief, die levende bibliotheek is niet in onze hersens opgeslagen.

Je kunt je hersens niet vragen wie je was in een vorig leven. Dat geldt ook voor het Lichaamsbewustzijn. Je kunt het lichaamsbewustzijn wel vragen de pijn en de herinneringen aan oude negatieve ervaringen te wissen. Daarmee genezen we de huidige onbalans in onze fysieke, emotionele en mentale energievelden. Je kunt het heden pas healen als je het verleden heb opgeruimd!

Mijn plotselinge hartoperatie in 2014 bracht genezing in een oude pijn die ontstond toen de apostelen Paulus en Barnabas in Antalya, Turkije met hartzeer uit elkaar gingen na een denderende ruzie. In datzelfde Antalya, Turkije ontmoetten Paul en ik elkaar weer op de Intensive Care van het Anadolu Hastanesi!

Er was nog een oorzaak voor de dubbele bypass. Mijn moeder is tamelijk jong aan een hartfalen gestorven en mijn ziel heeft ervoor gekozen haar pijn en hartzeer ook te dragen. Mijn rechterschouder zit sinds de operatie in 2014 helemaal vast. De cursusleidster vroeg daarom aan mijn lichaamsbewustzijn wat daar de oorzaak van was en of de pijn en alle herinneringen daaraan uit mijn cellen gewist mochten worden.

Er wordt gezegd dat onze lichaamscellen zich voortdurend vernieuwen. Het is beter om te zeggen dat er kopieën worden aangemaakt als een oude cel afsterft. Dat impliceert dat de nieuwe kopie ook de oude eigenschappen heeft overgenomen. Als je het lichaamsbewustzijn vraagt om alle pijn en herinneringen uit de cellen te wissen, is de nieuwe kopie straks ook vrij van de oude uitgediende energieën.

Het lichaamsbewustzijn is bewust van alles op cellulair niveau en zendt voortdurend signalen uit. Dat doet het zo goed dat het doordringt in tot wat jullie de Merkaba of het Lichtlichaam noemen. Welnu, de Merkaba is een kwantumveld om je fysieke lichaam dat heel sterk pulseert op esoterische informatie, inclusief lichamelijke gezondheid. Er zijn mensen die in staat zijn dit veld te zien en te lezen…

Een van de eigenschappen van het toekomstige Menselijk Wezen is het bouwen van een brug tussen het menselijk dagbewustzijn en het lichaamsbewustzijn. Dit moet een brug zijn van nieuwe instrumenten, opdat je geen spiertesten meer nodig hebt. Eigenlijk kunnen jullie hiermee je eigen intuïtieve healer worden. Is dat niet prachtig?

Licht & Inzicht op je pad.

Artikelen op deze website mogen vrij verspreid worden onder vermelding van de juiste bron: ArjunA – www.assayya.com