Leren creëren.

Lang, heel lang geleden waren we allemaal machtige Scheppers. We creëerden een paradijs alleen maar door eraan te denken. We plaatsten onze gedachte, onze creatie aan het eind van het Omniversum, ver van Thuis. In onze onstuitbare scheppingsdrang verzonnen we dat dit paradijs om zijn as kon draaien, zodat er dag en nacht ervaren kon worden. Aan de einden van die as bedachten we twee elkaar spiegelende polen, en voor we het wisten hadden we polariteit gecreëerd.

Die creatie was dus een gedachte die zich tot iets stoffelijks verdichtte, en we schiepen de elementen ether, water, aarde, lucht en vuur. We schiepen zoveel plezier in onze eigen creatie dat we er ook schepselen in wilden hebben. En we creëerden alles wat kon groeien en bloeien, kruipen en sluipen, zwemmen en vliegen; kortom alles wat kon eten en/of gegeten worden.

Niets was onmogelijk, wij waren immers de scheppers en het kwam simpelweg niet bij ons op ons af te vragen op wie ons had gecreëerd. We kregen het goddelijke idee om een wezen te creëren naar ons evenbeeld. We creëerden dit wezen uit onze geest en we noemden het Mens. Enfin, we overzagen onze creatie en merkten dat alles een spiegelbeeld had. De dag kende een nacht, het vuur kende het water, de zon kende de maan… en ze hadden elkaar lief, maar konden elkaar nooit bereiken!

We kopieerden de eerste Mens, knipten en plakten wat en we downloadden bovendien wat van onze kennis en wijsheid in de wezens die we hadden gecreëerd naar ons evenbeeld. Aan het eind van die zesde dag bekeek het voltallige Hemelse Gezelschap waar wij deel van uitmaakten de totale Schepping en het viel bij iedereen in goede aarde… We besloten er een website van te maken en er de domeinnaam Aarde aan te geven! En op de zevende dag gingen we rusten.

Het volgende moment in het eeuwige Hier & Nu werden we nieuwsgierig naar het wel en wee van onze Creatie. We besloten er een kijkje te nemen en onze gelijkenissen zagen ons als hun goden. Sommigen van ons namen de gelijkenis mee naar de Boom der Kennis, en onze gelijkenis tuinde er letterlijk in. Anderen waren het niet met de beslissing eens om de Mens wijzer te maken dan hij was, en verjoegen ze uit de Hof van Eden, heel lang geleden…

De keus om de Mens te ‘verleiden’ wijzer te worden was een doorn in het oog van de Anderen, en daarmee kwam een eind aan de harmonie binnen onze groepsziel. Dat was het begin van alle verdeeldheid op Aarde.

De grote verdeeldheid die ons zo lang gescheiden heeft gehouden moet snel verdwijnen. Om dit te bereiken heeft het kennen van je ware historie, gesteund door de ME’s van Enki, momenteel de hoogste prioriteit. De vroegere kolonisten van deze planeet zullen jullie veel te vertellen hebben. Zij zullen jullie op de hoogte stellen van hoe en waarom zij jullie bestuurd hebben, en hoe ze hun bonte verzameling van aardse volgelingen bij elkaar hebben gebracht.

Wat dit bericht wijselijk niet meldt, is dat er geen verschil is tussen ‘jullie’ en ‘ons’. In ‘onze’ Oneindige Wijsheid hebben we de afgescheidenheid zo ver doorgevoerd dat we zijn gaan geloven, dat er verschil is tussen goddelijke - en menselijke wezens. Denk hier eens over na geliefden; we creëerden vanuit Goddelijke Perfectie en niets was voor ons onmogelijk. Dus we creëerden een Sluier van Vergetelheid, dat zo volmaakt was dat we vergaten dat wij het zelf waren die het hadden gecreëerd.

Dat zelf gecreëerde verschil tussen goddelijke - en menselijke wezens werd zelfs zo groot dat sommigen van ons de “dochters der mensen” tot vrouw namen. En zo daalden we steeds verder af in het stof van dit tijd/ruimte continuüm.

We creëerden gehechtheid aan materie, en creëerden het Rad van Wedergeboorte om toch telkens weer dieper aan die gehechtheid gehecht te raken. De kinderen die uit de “dochters der mensen” werden geboren hadden nog eigenschappen die karakteristiek waren voor Sterrenzaad. Maar als je steeds meer rode wijn bij de witte wijn doet zal de rode kleur overheersen. Adam komt van Adamah, dat is rode aarde…

De Eersten uit het samengaan van de “dochters der mensen” en de Anderen kenden ook een opvallend lang leven, getuige de vele koningslijsten die op de Sumerische kleitabletten bewaard zijn gebleven. Vele kleitabletten lagen opgeslagen in Bagdad, Irak. Het is geen toeval dat de NASA 15 jaar na de plundering van het Bagdad Museum met een anti verouderingspil voor astronauten komt!

We creëerden in de loop van vele eonen zoveel dualiteit dat er uiteindelijk een wet van oorzaak en gevolg nodig was om dualiteit tot in de uitersten te ervaren… Deze wet gaf ons de kans om dader - en slachtofferrollen op ons te nemen, en we maakten er een prachtig spel van. Er werden afspraken gemaakt om elkaar in een volgende belichaming weer te ontmoeten en elkaar lessen in dualiteit te onderwijzen.

De ondergang van Atlantis was een gevolg van dat spel van oorzaak en gevolg, maar we gaven intussen Anderen de schuld van de Zondvloed. Dat gingen we steeds meer doen, Anderen ergens de schuld van geven. Maar gelukkig zijn er thans ontwaakte zielen die weten dat als je met een vinger naar iemand wijst, er drie vingers naar je zelf wijzen! Het is te zien op het schilderij van Michelangelo waar God naar Adam wijst en Adam naar God… Willen jullie hier alsjeblieft over nadenken?

Wij en de Anderen ontsprongen de dans en we besloten in de Vruchtbare Halve Maan een nieuwe wereld te creëren. Dat werd dus Sumerië en later Babylon, Assyrië en vervolgens Perzië, maar ook Egypte. We creëerden in India een grote beschaving, en op ander locaties over de hele Aarde zorgden wij, en onze Andere broers en zusters voor identieke culturen die ‘out of the blue’ waren neergedaald op de overlevenden van die Zondvloed.

Jullie kennen vast wel de mythen en legenden over Thoth Hermes, Vira Cocha en Quetzalcoatl om maar een paar tong brekende namen te noemen. Jullie kennen ook wel de beelden die overal ter wereld zijn nagelaten in de vorm van megalithische bouwwerken zoals Angkor Vat, Chichen Itza, de Piramides op Giza, Machu Picchu. Jullie kennen ook wel de stenen cirkels van Stonehenge, Carnac of Callanish. In dit rijtje horen ook de reuzenhoofden op Paaseiland en de Olmeken hoofden van La Venta, naast de Nazca lijnen.

We creëerden ze allemaal, enerzijds uit hoop dat onze broers en zusters aan de andere kant van de Sluier onze bakens zouden opmerken, anderzijds uit wanhoop dat we achtergebleven waren op een planeet die ooit als een paradijs uit onze goddelijke intentie was geschapen. We hadden niet meer in de gaten, en zeker niet meer in de hand, dat we hard op weg waren de uiterste grenzen van dualiteit zover door te voeren dat we het paradijs in een hel hadden getransformeerd.

Ontwaakt.
Er zijn al zielen ontwaakt uit de Droom die het Leven heet. We durven weer te verlangen naar Thuis, we durven weer te geloven dat het ons geboorterecht is om scheppers te zijn. Als we ons verwachtingspatroon loslaten, creëren we Thuis aan deze kant van de Sluier.

We hoeven alleen nog maar te beseffen dat nagenoeg alle uiterlijke omstandigheden door onszelf zijn gecreëerd… Dan hoeven we God, wie dat dan ook moge zijn, niet meer de schuld te geven. Wat dat laatste betreft plak ik hieronder een channeling van Tobias aan Geoffrey Hoppe.

‘Ergens denk je nog steeds aan dat Opperwezen. En je probeert met die energie in contact te komen. Op die manier bestaat God dus niet. De Schepper die over jou oordeelt bestaat niet. Zo is God niet. Maar God bestaat wel in jou, en jij bent het zelf. Er is een bron waar jij uit voortkomt en dat is God, en er is een Thuis waar jij vandaan komt en dat is God. Er waren een Koning en een Koningin, die elkaars liefde waren. Uit hun energie kom jij voort.’

Laten we beseffen dat we nagenoeg alles zelf hebben gecreëerd, dus ook de huidige uiterlijke omstandigheden. Laten we de verantwoordelijkheid op ons nemen die we eonen geleden op ons namen; Hoeders zijn van Moeder Aarde; het Kroonjuweel uit de Schepping.

Laten we beginnen in het land tussen de Tigris en de Eufraat. Het is voor ons kinderspel, want we hoeven ons alleen maar te herinneren hoe we Mesopotamië hebben gecreëerd; het Land tussen Rivieren waar alle beschaving is ontstaan. Laten we ons dan weer als beschaafde mensen gedragen.

We hoeven geen gele hesjes te dragen en de straat op te gaan, we hoeven ons slechts te herinneren dat Vrede in ons ligt en het uit te dragen.

Artikelen op deze website mogen vrij verspreid worden onder vermelding van de juiste bron: ArjunA – www.assayya.com